Mary McAleese
Z Wiki Polskiego Dublina
Dorastała w Belfaście. Ukończyła St. Dominic's High School, Queen's University in Belfast w 1973 oraz Trinity College w Dublinie. Zdała egzamin adwokacki Irlandii Północnej w 1974 i do dziś jest członkiem Adwokatury Republiki Irlandii. W 1975 została mianowana profesorem prawa karnego, kryminologii oraz penologii Trinity College, zastępując na tym stanowisku Mary Robinson (McAleese zastąpiła również Mary Robinson 20 lat później na stanowisku prezydenta republiki).
W latach 70. została członkiem-założycielem Kampanii na rzecz reform prawa dotyczącego homoseksualistów, ale opuściła tą organizację w 1979 przystępując do Radio Telefís Éireann (Radio i Telewizja Irlandii) jako dziennikarka i prezenterka. Pracowała tam przez dziesięc lat jako reporterka i prowadząca program Today Tonight. W 1976 poślubiła Martina McAleese. W 1981 powróciła do wykładania na uczelnii, ale kontynuowała pracę na pół etatu dla RTÉ jeszcze przez kilka lat. W 1987 powróciła do Queen's University, aby zająć stanowisko dyrektora Institutu Studiów Prawa Zawodowego. W tym samym roku wystartowała w wyborach parlamentarnych z ramienia partii Fianna Fáil, jednak bez sukcesu.
McAleese była członkiem Episkopalnej Delegacji Katolickiego Kościoła do Nowego Forum Irlandii w 1984 oraz członkiem Delegacji Kościoła Katolickiego do Północnej Komisji ds. Spornych Parad w 1996. Była również delegatem w 1995 roku Konferencji Białego Domu ds. handlu i inwestycji w Irlandii oraz podobnej konferencji w Pittsburghu w 1996. W 1994 została prorektorem Queen's University w Belfaście. Była pierwszą kobietą, która piastowała to stanowisko. Zanim została prezydentem Irlandii w 1997 roku, McAleese pełniła funkcje:
- Dyrektor Kanału 5 Telewizji.
- Dyrektor Energetyki Północnej.
- Dyrektor Królewskiej Grupy Szpitali Nadzieji.
- Członek-założyciel Irlandzkiej Komisji ds. Przeludnienia Więzień.
[edytuj] Prezydencja
W 1997 McAleese pokonała byłego premiera (taoiseach) Alberta Reynoldsa w prawyborach wewnątrz Fianna Fáil i została nominowana kandydatką partii na stanowisko prezydenta Irlandii. Jej oponentami w wyborach prezydenckich w 1997 roku byli: Mary Banotti z Fine Gael, Adi Roche (kandydat labużystowski) oraz dwóch kandydatów niezależnych: Dana Rosemary Scallon oraz Derek Nally. 11 listopada 1997 została zaprzysiężona na ósmego prezydenta Republiki Irlandzkiej. Po raz pierwszy w historii, kobieta zastąpiła kobietę na stanowisku głowy jakiegokolwiek państwa na świecie.
Oficjalnie siedmioletnia kadencja McAleese miała dobiec końca w listopadzie 2004, jednak McAleese rozpisała wybory prezydenckie na 14 września 2004 roku, w których odniosła ponowne zwycięstwo i zostala zaprzysiężona 11 listopada 2004 roku.
